piątek, 6 lipca 2012

Kłopoty z wizą

Długo nie pisałem, sorry - trzeba było najpierw wyleczyć kaca po Euro. Wydaje się, że jest już trochę lepiej, ale awersja do oglądania piłki jeszcze chyba nie do końca mi przeszła. Tak czy siak, zatroskanych czytelników, którzy zasypują mnie listami i mejlami uspokajam, że już wracam do blogowania ;)
W tym poście opiszę jakie ostatnio mieliśmy problemy z uzyskaniem wizy dla Myni.

Wszystko zaczęło się pod koniec czerwca, kiedy jej wiza powoli zaczęła wygasać. W celu jej przedłużenia zaaplikowaliśmy o wizę służbową (F), a prośbę poparliśmy dokumentami z mojej firmy (w następnym poście opiszę jakie warunki muszą zostać spełnione, by uzyskać taką wizę). Wizę taką trudniej jest uzyskać bedąc w Chinach niz poza nimi, gdyz nie wiedzieć czemu tutejszy urząd wymaga złożenia więcej dokumentów niźli w przypadku składania aplikacji w ambasadzie. Mniejsza, dodam tylko, że złożenie (zgadza się - ZŁOŻENIE) dokumentów zajęło nam cały dzień. Głównie dlatego, że okazywało się że albo brakuje jakichś dokumentów albo gdzieś nie ma pieczątki, to znowu zdjęć za mało, słowem - koszmar! Cudem udało nam się złożyć wszystkie dokumenty przed zamknięciem urzędu, a przecież wybraliśmy się tam już o 9 rano. Jednak najgorsze miało dopiero nadejść...

foto: Wikipedia

Po uporaniu się z biurokratami i oddaniem wszystkich potrzebnych papierków pozostało już tylko czekać na wizę. Aplikowaliśmy o wizę 6 miesięczną wielowjazdową - gdyby Mynia dostała taką, mielibyśmy spokój na pół roku. Nie wiedzieć jednak czemu, tydzień później - przy odbieraniu paszportu okazało się, że wiza wystawiona jest na ledwie 7 dni. Tak, nie pomyliłem się - 7 dni! Oczywiście, co prędzej zaczęliśmy sprawę wyjaśniać z urzędasem odpowiedzialnym za wystawianie wiz - Panem Linem. Jak nam Szanowny Pan wyjaśnił, powodem wystawienia wizy na tak krótki okres było pogwałcenie (używam oryginalnego języka tegoż urzędniczyny) chińskiego prawa, które w tym wypadku objawiło się brakiem rejestracji w komisariacie. Niewtajemniczonym wyjaśniam, iż w chińskim prawie występuje nakaz rejestracji w pobliskim komisariacie milicji każdego obcokrajowca wkraczającego na teren Chin w ciągu 24 godzin. Niestety, za moją radą, zbagatelizowaliśmy to (dotąd nie miałem z tym żadnych problemów, być może dlatego że jako posiadajacy wizę studencką nie miałem obowiązku każdorazowego meldowania się na posterunku?). Tak czy siak, Pan Lin postanowił wykorzystać okazję i pognębić waiguorenów. Na nic zdały się tłumaczenia o niewiedzy i braku złej woli. W jego mniemaniu nie stało się nic strasznego, bo przeca łaskawie pozwolił nam na kolejną aplikację, tylko że właśnie wtedy zaczęły się schody...

Był piątek po południu, więc kolejną aplikację mogliśmy złożyć dopiero w poniedziałek, a już w czwartek rano Mynia miała wykupiony bilet do Pekinu, ponieważ w piątek do Chin na 2 tygodnie przylatuje rodzina! Dowiedziawszy się jakich kłopotów nam przysporzył, Pan Lin nieco pobladł i nawet szczerze starał się pomóc nam znaleźć wyjście z sytuacji. Jedyną realną opcją była szybka podróż do Hong Kongu. W HK w trybie ekspresowym można uzyskać wizę już na drugi dzień. Plan był więc taki: w niedzielę wieczorem wyjeżdżamy z Xiamen, w HK jesteśmy na drugi dzień, czyli w poniedziałek. Tego samego dnia składamy aplikację w ambasadzie chińskiej, we wtorek ją odbieramy i wieczorem ruszamy w drogę powrotną, a na miejscu jesteśmy w środę rano. Wszystko na styk, bo w środę jest jeszcze parę rzeczy do załatwienia na miejscu, a w czwartek już o 7 rano lot do Pekinu. Jak pomyśleliśmy, tak zrobiliśmy, ale prawdziwe problemy zaczęły się dopiero teraz!

Po dotarciu do HK okazało się bowiem, że ambasada jest zamknięta! 2 lipca jest święto państwowe - wypadł akurat dzień wolny po 1 lipca, czyli po tzw. Hong Kong's Establishment Day. Tragedia! Oznaczało to bowiem, że skoro złożymy podanie o wizę nie w poniedziałek, tylko we wtorek, to dostaniemy ją dopiero w środę i nie zdążymy wrócić autokarem do Xiamen na czas! Panika straszna, a wyjścia tylko dwa - jakimś cudem ubłaganie urzędników o jeszcze szybsze wystawienie wizy niż w protokole (niemożliwe w 99%) albo po odebraniu wizy ratowanie się lotem do Xiamen (zdobycie biletów na lot tego samego dnia również graniczyłoby z cudem, a do tego jest to wielce kosztowne rozwiązanie). To w jakim stanie psychicznym wówczas byliśmy było nie do opisania. Rodziców Myni trzeba odebrać, ale nie tylko - przecież plan całej ichniej wycieczki jest już z góry ustalony, a loty, bilety, hostele itd. już dawno pozamawiane. Po prostu musieliśmy uzyskać wizę dla niej tu i teraz!

Strasznie zmartwieni postanowiliśmy coś zjeść i znaleźć dach nad głową. Bądź co bądź, byliśmy po długiej i strasznie męczącej podróży, więc nasz stan fizyczny dorównywał psychicznemu. Jednak niespodziewanie zatlił się promyczek nadziei... W trakcie szukania hostelu natrafiliśmy na ogłoszenie w jednym z nich - reklamowano usługi wizowe. Zaciekawieni, zapytaliśmy starszego pana za ladą o szczegóły, a ów wyjaśnił nam, że jest w stanie, brzydko mówiąc, "załatwić" wizę turystyczną bądź służbową aż na 3 miesiące, w dodatku do odbioru w dniu składania aplikacji(!). Wystarczyło dać paszport, zdjęcie, no i oczywiście zapłacić określoną sumę. Jednak zamiast wzbudzić w nas radość, wzbudziło to jedynie nasze podejrzenia. Czemu tak szybko? Czemu tak tanio? Była to jednak - jak dotąd - nasza jedyna deska ratunku. Postanowiliśmy więc najpierw zasięgnąć języka. Udaliśmy się do pobliskiego biura turystycznego, gdzie - jak się później okazało - świadczy się podobne usługi. Dowiedzieliśmy się, że wizę taką wyrabia się w graniczącym z Hong Kongiem Shenzhenie, dlatego trwa to niespełna jeden dzień (pytanie: dlaczego nie można tak zrobić w Xiamen?). Za identyczną usługę wizową jak u Pana w hostelu biuro zażyczyło sobie jednak ponad 2.5 razy wyższą cenę.

Stało się wówczas jasne, że to może być nasza ostatnia deska ratunku. Pojawił się jednak dylemat - komu zaufać? Długo zastanawialiśmy się co zrobić i komu powierzyć wyrobienie wizy - dziadkowi z przypadkowego hostelu, który na codzień raczej nie miał do czynienia z wizami, nie wzbudzał naszego zaufania, no i nie wiadomo było czy ten paszport w ogóle nam odda, nie wspominając w ogóle o wizie. Ale był za to o wiele tańszy. Z drugiej strony biuro turystyczne wyglądało profesjonalnie, wzbudzało zaufanie i wyglądało na to, że naprawdę są w stanie podołać zadaniu. Jednak strasznie słono sobie życzyli, a my i tak już kupę kasy włożyliśmy w uzyskanie tej wizy. Zastanawialiśmy się trochę, a żeby rozwiać wszelkie wątpliwości postanowiliśmy jeszcze raz odwiedzić i podpytać dziadka. O dziwo, za drugim razem wzbudził w nas o wiele więcej zaufania i zrobił znacznie lepsze wrażenie. Nie wiem w jaki sposób to zrobił, ale skończyło się na tym, że to jemu powierzyliśmy paszport Myni.

Mimo to nadal nie za bardzo ufaliśmy swojemu wyborowi i prześladowały nas różnorakie, wdzierające sie do głowy senariusze - że nie dadzą nam wizy, że dziadek paszportu nie odda, że zażąda nagle więcej pieniędzy, oszuka itp. Do samego końca nie byliśmy pewni, czy uda nam się uzyskać wizę i odzyskać paszport.
...
O dziwo, odbiór odbył się bez najmniejszych problemów. O umówionej godzinie czekał na nas dokument do odebrania, a w środku niego widniała świeżo wystawiona chińska wiza na całe trzy miesiące! I choć Mynia odetchnęła z ulgą dopiero gdy pozwolono jej przekroczyć granicę, to nasza przygoda z wizą dobiegła końca, a Mycha właśnie lata po Chinach korzystając z wizy ile tylko może :) Oczywiście rodzina o naszych perypetiach dowiedziała się dopiero po fakcie, bo nie było by zbyt mądre denerwować ich zawczasu przed podróżą ich życia. Na szczęście tym razem wszystko dobrze się skończyło. Uff!

Liczby

800HKD - tyle kosztuje jednomiesięczna wiza turystyczna w chińskiej ambasadzie w HK wystawiona w trybie ekspresowym (1 dzień roboczy).
2670HKD - tyle za pomoc w uzyskaniu wizy zażyczyło sobie od nas chińskie biuro turystyczne.
950HKD - tyle zapłaciliśmy dziadkowi z hostelu za pomoc w uzyskaniu trzymiesięcznej wizy. O godzinie trzeciej po południu w dniu złożenia aplikacji czekał już na nas gotowy do odebrania paszport.

1HKD = ~0.50PLN


środa, 13 czerwca 2012

Wokół Euro: Po meczu z Rosją

Po wygranej remisie z Rosją, polskie media chwalą piłkarzy za mądrą grę, dobre przygotowanie fizyczne, wolę walki i upór. Tymczasem Rosjanie - zarówno media, piłkarze jak i kibice - narzekają na wszystko - a to sędziowanie na "żenującym poziomie" (wg Ruskich w pierwszej połowie powinny być dwa rzuty karne, co ustawiłoby im spotkanie - nie wiadomo tylko kiedy miałyby zostać odgwizdane, gdyż żaden z naszych nie dopuścił się przewinienia w "jedenastce"), a to stadion zły (Kierżakow marudził, ale nie wiadomo co mu nie odpowiadało - murawa? dizajn? kibice???), a to niesprawiedliwy wynik (Rosjanie grali pięknie i powinni wygrać 3:0, a ci wredni Polacy ośmielali im się przeszkadzać) - "gwiazdom" pomyliły się paszporty z hiszpańskimi i w dupie sie poprzewracało. Jeden Arszawin przyznał, że pod koniec meczu złapali zadyszkę, ale to było widać gołym okiem przecież. Tak czy siak, szacun że nie kombinował tak jak reszta.

Fakty są takie, że obie drużyny strzeliły po jednym golu. Jednak to Polacy trafili do bramki "z gry". Zrobili to dwa razy, niestety za pierwszym Polański był na minimalnym spalonym i trafienia sędzia słusznie nie uznał. Rosjanom nie udało sie to ani razu, a bramkę zdobyli po stałym fragmencie gry. To Polacy kondycyjnie wyglądali lepiej w całym meczu, co widać było zwłaszcza pod koniec spotkania. To Polacy strzelili gola będąc pod presją i doprowadzając do wyrównania. To Polacy mieli więcej sytuacji bramkowych, niestety - oprócz tej jednej jedynej - niewykorzystanych. Oczywiście to wszystko śa tylko subiektywne fakty, z pewnością nadal jestem w euforii pomeczowej, ale cieszmy się, bo w końcu jest z czego.

foto: China Daily

Mecz pomiędzy Polską a Rosją odbił sie szerokim echem również w chińskich mediach. China Daily zauważa, że Dżagojew strzelił już trzecią bramkę w całym turnieju, ale więcej miejsca poświęca strzelcowi gola dla Polski - Jakubie Błaszczykowskiemu. W artykule o Kubie wyjaśnia m.in. skąd wziął się jego widniejący na koszulce przydomek oraz przedstawia jego krótki życiorys, opisując również traumatyczne przeżycia których był świadkiem w dzieciństwie. Podkreśla również jego wielki wkład w dwa ostatnio zdobyte mistrzostwa Niemiec z drużyną Borussi. W innej notce cytowane są słowa Smudy, który zaznacza że wygrana z Rosją oznacza iż polska drużyna jest w stanie wyjść z grupy. Niestety, łatwo nie będzie na pewno, ponieważ gramy z Czechami, którzy również grają o awans. Ostatni mecz Polaków w grupie zapowiada się więc baaardzo ciekawie.

wtorek, 12 czerwca 2012

Wokół Euro: Bikini Studio

Na oryginalny pomysł uatrakcyjnienia transmisji meczów Euro 2012 wpadła chińska stacja telewizyjna GDTV ( 广东电视台 ) mająca swą siedzibę w prowincji Guangdong. Otóż przed każdym rozgrywającym się meczem, czy to w Polsce, czy na Ukrainie, pogodynki zapowiadają aurę. Nie są to jednak zwykłe pogodynki, bowiem dziewczyny ubrano w kostiumy bikini. W ten sposób Chińczycy chcą zwiększyć oglądalność i przyciągnąć przed telewizory amatorów kobiecych wdzięków.

foto: ent.chinadaily.com.cn

Trzeba przyznać, że w Państwie Środka wiedzą jak przyciągnąć telewidzów przed odbiorniki. Jednak, sami Chińczycy przyznają, że ten rodzaj "promocji" mistrzostw nie jest ich oryginalnym pomysłem, a wzorowali się na mediach europejskich, "które tego typu przyciągające oko praktyki stosowały już dużo wcześniej".

poniedziałek, 11 czerwca 2012

Wokół Euro: Zapowiedź meczu Polska - Rosja

Euro ruszyło pełną parą! Na rozpoczęcie Mistrzostw Europy byliśmy świadkami thrillera, z Polską reprezentacją w roli głównej. Zespoły, które prowadzi Franz Smuda nigdy nie grają nudnych meczów. Oczywiście, życzyłbym sobie, żeby zamiast taki horrorów strzelić Grekom trzy bramki i byłoby po sprawie. Niestety, jest inaczej i wiele zależy od następnego meczu, w którym gramy z Rosją, czyli zespołem któremu przepowiadano zakwalifikowanie się do finałów jeszcze przed rozpoczęciem turnieju, a po rozbiciu Czechów 4:1 pozycja Rosji jako faworyta grupy tylko się wzmocniła.

 foto: cctv5.cntv.cn

Oto jak pojedynek pomiędzy Polską i Rosją zapowiadają dziennikarze chińskiej stacji sportowej CCTV5.
Opisując drużynę rosyjską, Chińczycy przede wszystkim podkreślają jej doświadczenie i stabilność obrony.
"Siła Rosji w głównej mierze opiera się na zawodnikach rosyjskiej Premier Ligi, sercem zespołu nadal jest Andriej Arszawin, a formacja obronna w ostatnic latach prawie w ogóle się nie zmieniła, dzięki czemu zawodnicy doskonale się ze sobą porozumiewają."
O Polsce wypowiadają się na za zaletę pierwszym miejscu stawiając młodość oraz atut własnego boiska. Wyróżniono również naszych zawodników, którzy w dwóch poprzednich sezonach rok po roku zdobywali mistrzostwo Niemiec. Chińczycy podkreślają, że to właśnie oni mogą zadecydować o pokonaniu Rosjan.
"Polska, oprócz atutu gospodarza, posiada również atut młodości drużyny, której średnia wieku to zaledwie 25 lat, a cechuje ją bardzo szybka gra. Osią napędową zespołu jest trio z Dortmundu - Piszczek, Błaszczykowski i Lewandowski. "Trio" w minionym sezonie Bundesligi strzeliło razem 30 bramek oraz zaliczyło 26 asyst, a więc stanie się kluczem do pokonania rywali Polaków."
Początek transmisji czwartego meczu grupy A turnieju Euro 2012 pomiędzy Polską a Rosją zostanie nadany przez stację CCTV5 w środę, 12 czerwca, w nocy, o godzinie 2:05.

Źródło.

środa, 6 czerwca 2012

Wokół Euro: Zapowiedź meczu Polska - Grecja

Na kilka dni przed Euro 2012, na stronie internetowej chińskiej stacji CCTV, pojawiła się zapowiedź pierwszego meczu Mistrzostw Europy, Polska - Grecja.

 foto: cctv5.cntv.cn

Chińczycy zwracają uwagę, że będąc współgospodarzem i posiadając odmłodzony zespół, mający w swoim składzie wschodzące gwiazdy piłki nożnej to raczej polska jest faworytem nadchodzącego spotkania.
"Polska reprezentacja posiada przewagę, będąc jednym z gospodarzy tej imprezy. Poprzez wiele lat ciężkich starań PZPN sprawił, że poziom rodzimej piłki nożnej drastycznie wzrósł, a sukcesy takich zawodników jak Piszczek, Błaszczykowski, Lewandowski czy Szczęsny reprezentują powstanie polskiej nowej złotej generecji futbolu."
Co prawda to PZPN zainicjował ideę zorganizowania Euro w Polsce i tego nie można im odmówić, ale w kwestii wychowania i szkolenia polskich zawodników można im wiele zarzucić, bo gdyby było inaczej nie musiano by w trybie sięgać po zawodników wychowanych piłkarsko w innych krajach Europy.

Dziennikarze chińskiej telewizji analizują również siłę greckiego zespołu, przypominając, że jest to zwycięzca Mistrzostw Europy z 2004 roku i podkreślając ich doświadczenie.
"Odkąd Grecja w 2004 zapisała się na kartach historii zdobywając Puchar Europy, jej siła zaczęła rok po roku systematycznie spadać i chociaż zakwalifikowała się do kilku ostatnich finałów wielkich imprez piłkarskich, to nie pokazała się w nich z dobrej strony. Poza tym, dodatkowym problemem z którym Grecja boryka się w tym roku jest zestarzenie się reprezentacji. Jednka nie można zignorować tejże grupy weteranów odmawiając im serca do walki o wyjście z grupy. Doświadczenie jest ich najcenniejszym bogactwem."
Chińczycy pokusili się również o porównanie szans obu ekip.
"Prawdopodobnie zawodnicy greckiego zespołu nie dorównują siłą fizyczną młodym polskim chłopakom, ale będąc przyciśniętymi do muru z pewnością będą w stanie skorzystać ze swojego bogatego doświadczenia wyniesionego z wielkich piłkarskich imprez, by odwrócić sytuację na swoją korzyść."
Choć bardzo ostrożnie, to jednak Polska jest stawiana za faworyta pierwszego meczu Euro 2012 przez dziennikarzy CCTV5. Do tego Chińczycy twierdzą, iż Polacy - o ile tylko poradzą sobie z presją - są w stanie sprawić w turnieju niespodziankę.
"Z wymienionych wyżej powodów, przyklejona do Polaków łatka "gospodarzy" może wywrzeć dodatkową psychologiczną presję na ich młodych zawodników. Jeżeli uda im się trafić z formą w odpowiedni czas, wiara w zdobycie Pucharu Europy z pewnością jest w stanie wywołać wielki polski sztorm. Jednak jeśli gospodarze nie wytrzymają tego rodzaju psychologicznej presji, wówczas w pierwszym meczu mistrzostw to greccy weterani dadzą młodym chłopakom lekcję futbolu."
Mimo wszystko to Grecja jest drużyną posiadające wieksze zgranie i ogranie oraz doświadczenie, tymczasem polska drużyna jest - obok Niemców - najmłodszą ekipą turnieju.

CCTV to telewizja publiczna w Chinach, a kanał 5 będzie transmitował wszystkie mecze turnieju Euro. Mecz otwarcia, pomiędzy drużynami Polski i Grecji odbedzie się w Warszawie na Stadionie Narodowym, a w Chinach jego transmisja rozpocznie się w najbliższy piętak o godzinie 23:45 czasu lokalnego.

Źródło.

środa, 23 maja 2012

Euro'12 w Chinach

Ostatnio świat obiegł filmik promujący Euro 2012 w chińskiej telewizji NOW!TV. Na pewno fakt ten przeszedł by bez echa, gdyby nie to, że tzw. "wojna futbolowa" okiem autora klipu budzi uzasadnione skojarzenia z II Wojną Światową, a ujęte w spocie  Big Ben, Wieża Eiffela oraz Koloseum stoją w ogniu. Cóż, co kraj to obyczaj, ale na pewno sami Chińczycy nie byli by zadowoleni, gdybyśmy my Puchar Azji promowali filmem zapowiadającym starcie reprezentacji Chin i Japonii, sugerującym powtórzenie rzezi w Nankinie. Hm, być może trochę przesadzam w tych porównaniach, ale takie prawo blogera ;). Na usprawiedliwienie Kontynentu dodam, że za wideo odpowiedzialni są Chińczycy z Hong Kongu.
Najlepiej, żeby każdy wyrobił sobie zdanie samemu oglądając ten filmik, dlatego załączam go poniżej.

Tak Euro 2012 promują Chińczycy:


czwartek, 26 kwietnia 2012

Top 10 mitów dotyczących Chin i Chińczyków

Mit 1: Wszyscy/większość Chińczyków zna sztuki walki.
Na szczęście nieprawda. Piszę na szczęście, bo sprawdzane na własnej skórze. To zadziwiające, że w porównaniu do tak wielkiej spuścizny jaką pozostawiły po sobie pokolenia mistrzów chińskich sztuk walk, wliczając w to taichi, kung-fu, kenpo itd., tak mały odsetek Chińczyków je praktykuje. Chociaż może to i dobrze, bo wtedy zapewne pięścią podbijaliby świat, nie walutą.

Mit 2: Chińczycy są punktualni.
W pewnym - pominę tytuł - podręczniku, Chińczycy sami o sobie napisali że, cytuję, stawiający się na spotkanie mieszkaniec Państwa Środka, na umówione wcześniej spotkanie nie tylko zjawi się punktualnie, wręcz na długo przed czasem. Otóż jest to najzwyczajniejsza w świecie nieprawda. Chińczycy, a zwłaszcza Południowcy, mają czas za pojęcie wysoko elastyczne i nie raz zdarza im się naginać czasoprzestrzeń podług własnego widzimisię. W ten sposób tak popularne w ichnim kraju zwroty typu od razu, bez zwłoki oraz natychmiast w rzeczywistości oznaczają umowny okres czasu w przedziale od 5 minut do 24 godzin. Teoria względności Einsteina znajduje tu zastosowanie praktyczne.

Mit 3: Chińczycy są niskiego wzrostu.
Półprawda. Chińczycy z południowej części Chin, tj. z takich prowincji jak np. Fujian czy Guangdong to osobnicy nie tylko o niższym, od swoich północnych krajanów, wzroście, ale także o ciemniejszej cerze. Większość Chińczyków zamieszkujących północne Chiny jest raczej wzrostu zbliżonego do naszego.

Mit 4: Wszystko w Chinach jest tanie.
Było. I - zdaje się - czasy te minęły bezpowrotnie. Dla tych którym ciągle wydaje się, że za kilka dolarów będą żyć w Chinach jak królowie lub kupię tanio towar i z kilkakrotną przebitką opchną go w Polsce mam złą wiadomość - spóźniliście się o dobrych kilka lat. Chiny się bogacą, płace idą w górę, a ceny chociażby markowych ciuchów, elektroniki, tudzież samochodów nie dość że nie są mniejsze to jeszcze niejednokrotnie przewyższają nawet te w Polsce.


Mit 5: Chińczycy są bardzo pracowici.
Kolejna półprawda. Jeżeli miałoby się to tyczyć chińskich robotników, to rzeczywiście - wszelkie budowy, roboty drogowe czy jakiekolwiek inne prace budowlane kończone są w mgnieniu oka. Podobnie ma się chyba ze wszystkimi pracownikami fizycznymi, natomiast zupełnie inaczej jest z pracownikami administracyjnymi i biurowymi. Rytm pracy wyznaczają posiłki, a pomiędzy posiłkami - herbatki. Nie wiem jak to wygląda na Północy, ale na Południu dominuje lenistwo, ślamazarność, otępiałość, opieszałość i bylejakość.

Mit 6: Chińczycy nie wpierdalają niczego poza ryżem.
Owszem, Chińczycy bez ryżu powymierali by na wskutek skręcajacych się w agonii  kiszek. Wiedzieć trza jednak, że Chińczycy tak samo jak wpierdalać ryż, uwielbiają również wpierdalać makaron i różnego typu kluski. Mało tego! Zaklinają się, że najstarsza kluska z Chin pochodzi właśnie i ma ponoć ileś-tam-tysięcy-lat. Oczywiście poza Włochami, Chińczykami i archeologami nikogo to nie obchodzi. Zresztą ciekawym jak ta kluska miałaby przetrwać tak długo, skoro te z chińskich spożywczaków termin ważności mają nie dłuższy niż 6 miesięcy. Ale co ja się tam znam.

Mit 7: Chiński to trudny język.
Żeby nauczyć się poprawnie mówić w putonghua trzeba nie tylko nauczyć się perfekcyjnie artykułować głoski, ale i również intonować je, co nie tylko nie występuje w języku polskim, ale też w żadnym z języków europejskich. Trzeba również nauczyć się poprawnie pisać, czytać i rozpoznawać znaki, których są tysiące. Do tego trzeba wpoić sobie chiński sposób myślenia i ich specyficzną gramatykę, gdzie nie występują ani czasy, ani deklinacje, ani koniugacje, liczba mnoga nie ma znaczenia a idiomy nierzadko niezrozumiałe są dla samych Chińczyków. Że nie wspomnę jeszcze o akcencie i innych spraw. Czyli powiedzieć o j. chińskim, że trudny to nic nie powiedzieć. Bo on trudny nie jest... Jest po prostu cholernie trudny! A mandaryński to i tak jest pikuś przy lokalnych dialektach!

Mit 8: Wszyscy Chińczycy wyglądają podobnie.
W sumie do dzisiaj nie mogę w to uwierzyć, ale oni naprawdę się różnią! Trik polega na tym, że rozróżnianie i zapamiętywanie twarzy przychodzi nam bez problemu tylko w obrębie własnej rasy. Dlatego też dla większości z nas spora część zarówno Azjatów jak i Murzynów wyglądać będzie podobnie. Może to zabrzmi śmiesznie, ale dla Chińczyków większość białych również jest nie do odróżnienia. Można się z tym sprzeczać lub nie, takie są fakty. Natomiast pewne jest, że po dłuższym przebywaniu wśród osób innej rasy z czasem coraz łatwiej jest zacząć rozróżniać ich twarze i zapamiętywać ich szczegóły.

Mit 9: Język chiński i japoński brzmią tak samo.
Oczywiście dla każdego kto ma choć mdłe pojęcie nt. tych języków jest to oczywiste, natomiast doskonale zdaję sobie sprawę, że choć denerwujemy się i nazywamy Chińczyków ignorantami gdy nie wiedzą gdzie leży Polska, a naszym urzędowym językiem czynią angielski, to sami zwykliśmy wrzucać wszystkich Azjatów do jednego wora.
Faktem jest, że pisać Japończycy nauczyli sie od Chińczyków i to od nich przejęli alfabet, który następnie przystosowali według własnych potrzeb. Jednak oba języki mówione różnią się pod wieloma względami. Jednym z nich jest chociażby to, że w japońskim w ogóle nie występuje intonacja sylab.

Mit 10: Produkty made in China to tandeta.
Rzeczywiście Chińczycy sami zapracowali sobie na taką opinię dopuszczając do sprzedaży i eksportu wiele wątpliwej jakości towarów, nierzadko wyprodukowanych ze szkodliwych dla zdrowia komponentów, niekiedy nawet toksycznych. Warto jednak zwrócić uwagę, że obecnie niemal wszystko czego używamy pochodzi lub zostało wyprodukowane w Państwie Środka - komputery na których pracujemy, telefony przez które rozmawiamy, ubrania w których chodzimy, meble i artykuły AGD których używamy na codzień, a być może już niedługo będą to chociażby samochody którymi będziemy jeździć - a więc produkty, bez których trudno byłoby nam się obejść w codziennym życiu. I większość z nich została wyprodukowana właśnie z Chinach. Nie wierzysz? Sprawdź na opakowaniu!