Pokazywanie postów oznaczonych etykietą artykuły. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą artykuły. Pokaż wszystkie posty

piątek, 27 września 2013

Edukacja kijem, wychowanie batem

Na jednym z mainstreamowych portali przeczytałem dzisiaj ciekawy artykuł, opowiadający o problemie z którym ostatnio borykają się Chińczycy. Mowa o braku kultury. Swego czasu było o tym bardzo głośno, m.in. za sprawą tego incydentu. Każdy, kto kiedykolwiek natknął się na chińskich turystów z pewnością wie o czym mówię, że nie wspomnę o tych, którzy odwiedzając Państwo Środka mieli wątpliwą przyjemność doświadczyć ze strony miejscowych chamstwa w skali masowej. Żeby było jasne, Chińczycy potrafią być serdeczni, uśmiechnięci i szczodrzy jak mało kto. Niestety, na ulicach, gdzie łatwiej zachować anonimowość, nikt nie próbuje silić się na kulturę. Ciągłe przepychanie się, niemal fizyczna walka o miejsce w środkach komunikacji, ignorowanie przepisów, nie ustawianie się w kolejki, nieustanny hałas, palenie dosłownie wszędzie, załatwianie potrzeb fizjologicznych gdzie popadnie - to tylko niektóre przykłady żywcem wyjęte z tutejszej codzienności. Władze problemem zaczęły interesować się szerzej dopiero przy okazji pekińskiej Olimpiady. Wtedy to zaczęto wydawać mieszkańcom stolicy instrukcje jak powinni się zachowywać(sic!), a nawet straszono mandatami za chodzenie po ulicy w piżamie lub z odsłoniętym brzuchem. Co ciekawe, te nieokrzesane nawyki próbowano nawet wówczas tłumaczyć jako taki miejscowy zwyczaj. Łatwo w ten sposób usprawiedliwiać braki w wychowaniu, ciekaw jednak jestem czy oddawanie moczu w metrze to też jakaś część bogatej przecież chińskiej tradycji? W 2010 roku, przy okazji EXPO w Szanghaju, nastąpiła kontynuacja uczłowieczania Chińczyków. Ci co tam byli, widzieli efekty a raczej ich brak. Teraz chiński rząd boryka się z nowym problemem. Mieszkańcy Państwa Środka coraz szybciej się bogacą, a co za tym idzie, coraz częściej i w coraz większej liczbie organizują sobie wczasy za granicą, ciekawi świata poza Wielkim Murem. Niestety, swoim zachowaniem przysparzają sporego bólu głowy dysydentom, którzy doskonale zdają sobie sprawę jaki ich rodacy pozostawiają po sobie wizerunek. Wizerunek, który szkodzi przecież całemu narodowi! Dlatego też, czujny chiński rząd już podjął kroki w celu zapobiegania dalszego rozprzestrzeniania się chamstwa wśród urlopujących za granicą ziomków. Chętnie bym temu pomysłowi przyklasnął, gdyby nie jego forma, a ta jest typowa dla mentalności chińskich władz i całego społeczeństwa w ogóle, czyli - działania doraźne. Jak inaczej można nazwać wydawanie podręcznika, w którym instruuje się plebs jak ma się zachowywać poza granicami kraju? Logicznie myśląc, jeśli komuś nie wstyd zrobić kupę na środku chodnika w biały dzień, to raczej nie będzie przejmował się jakimiś tam instrukcjami, nieprawdaż? Ale i na to znajdzie się sposób, dlatego też chińskie władze postanowiły posunąć się krok dalej. Według artykułu, najbardziej chamscy turyści mają zacząć trafiać na czarne listy sporządzone przez agencje podróżnicze, a recydywiści mogą nawet przestać być obsługiwani przez agencje turystyczne. Jakiś urzędas zasugerował nawet, że wskazane byłoby donoszenie na najbardziej upierdliwych. Czy to nie brzmi jak jakaś paranoja? Każdy, kto ma choć odrobinę rozumu łatwo dostrzeże, że są to działania powierzchowne, służące nie likwidacji źródła problemu, a raczej jego tłamszenia. Chińczycy mają dziwną skłonność do usuwania skutków, nie przyczyn. Jeżeli chce się wyedukować społeczeństwo na jakikolwiek temat, to powinno zacząć się od podstaw - "oddolnie", że tak to ujmę, a nie odgórnie, za pomocą nakazów i zakazów. Tylko czy dysydenci z Państwa Środka umieją rządzić inaczej niż kijem i batem? A może lepiej, że reagują w jakikolwiek sposób niż w żaden? Jaka jest Twoja opinia?

Oto link do wspomnianego wyżej artykułu.

A tu i tu linki dla tych, którzy po kliknięciu w odsyłacz do filmiku z ławką żądni są większej ilości wrażeń związanych z chińską codziennością. TYLKO DLA ODWAŻNYCH!

poniedziałek, 11 czerwca 2012

Wokół Euro: Zapowiedź meczu Polska - Rosja

Euro ruszyło pełną parą! Na rozpoczęcie Mistrzostw Europy byliśmy świadkami thrillera, z Polską reprezentacją w roli głównej. Zespoły, które prowadzi Franz Smuda nigdy nie grają nudnych meczów. Oczywiście, życzyłbym sobie, żeby zamiast taki horrorów strzelić Grekom trzy bramki i byłoby po sprawie. Niestety, jest inaczej i wiele zależy od następnego meczu, w którym gramy z Rosją, czyli zespołem któremu przepowiadano zakwalifikowanie się do finałów jeszcze przed rozpoczęciem turnieju, a po rozbiciu Czechów 4:1 pozycja Rosji jako faworyta grupy tylko się wzmocniła.

 foto: cctv5.cntv.cn

Oto jak pojedynek pomiędzy Polską i Rosją zapowiadają dziennikarze chińskiej stacji sportowej CCTV5.
Opisując drużynę rosyjską, Chińczycy przede wszystkim podkreślają jej doświadczenie i stabilność obrony.
"Siła Rosji w głównej mierze opiera się na zawodnikach rosyjskiej Premier Ligi, sercem zespołu nadal jest Andriej Arszawin, a formacja obronna w ostatnic latach prawie w ogóle się nie zmieniła, dzięki czemu zawodnicy doskonale się ze sobą porozumiewają."
O Polsce wypowiadają się na za zaletę pierwszym miejscu stawiając młodość oraz atut własnego boiska. Wyróżniono również naszych zawodników, którzy w dwóch poprzednich sezonach rok po roku zdobywali mistrzostwo Niemiec. Chińczycy podkreślają, że to właśnie oni mogą zadecydować o pokonaniu Rosjan.
"Polska, oprócz atutu gospodarza, posiada również atut młodości drużyny, której średnia wieku to zaledwie 25 lat, a cechuje ją bardzo szybka gra. Osią napędową zespołu jest trio z Dortmundu - Piszczek, Błaszczykowski i Lewandowski. "Trio" w minionym sezonie Bundesligi strzeliło razem 30 bramek oraz zaliczyło 26 asyst, a więc stanie się kluczem do pokonania rywali Polaków."
Początek transmisji czwartego meczu grupy A turnieju Euro 2012 pomiędzy Polską a Rosją zostanie nadany przez stację CCTV5 w środę, 12 czerwca, w nocy, o godzinie 2:05.

Źródło.

środa, 6 czerwca 2012

Wokół Euro: Zapowiedź meczu Polska - Grecja

Na kilka dni przed Euro 2012, na stronie internetowej chińskiej stacji CCTV, pojawiła się zapowiedź pierwszego meczu Mistrzostw Europy, Polska - Grecja.

 foto: cctv5.cntv.cn

Chińczycy zwracają uwagę, że będąc współgospodarzem i posiadając odmłodzony zespół, mający w swoim składzie wschodzące gwiazdy piłki nożnej to raczej polska jest faworytem nadchodzącego spotkania.
"Polska reprezentacja posiada przewagę, będąc jednym z gospodarzy tej imprezy. Poprzez wiele lat ciężkich starań PZPN sprawił, że poziom rodzimej piłki nożnej drastycznie wzrósł, a sukcesy takich zawodników jak Piszczek, Błaszczykowski, Lewandowski czy Szczęsny reprezentują powstanie polskiej nowej złotej generecji futbolu."
Co prawda to PZPN zainicjował ideę zorganizowania Euro w Polsce i tego nie można im odmówić, ale w kwestii wychowania i szkolenia polskich zawodników można im wiele zarzucić, bo gdyby było inaczej nie musiano by w trybie sięgać po zawodników wychowanych piłkarsko w innych krajach Europy.

Dziennikarze chińskiej telewizji analizują również siłę greckiego zespołu, przypominając, że jest to zwycięzca Mistrzostw Europy z 2004 roku i podkreślając ich doświadczenie.
"Odkąd Grecja w 2004 zapisała się na kartach historii zdobywając Puchar Europy, jej siła zaczęła rok po roku systematycznie spadać i chociaż zakwalifikowała się do kilku ostatnich finałów wielkich imprez piłkarskich, to nie pokazała się w nich z dobrej strony. Poza tym, dodatkowym problemem z którym Grecja boryka się w tym roku jest zestarzenie się reprezentacji. Jednka nie można zignorować tejże grupy weteranów odmawiając im serca do walki o wyjście z grupy. Doświadczenie jest ich najcenniejszym bogactwem."
Chińczycy pokusili się również o porównanie szans obu ekip.
"Prawdopodobnie zawodnicy greckiego zespołu nie dorównują siłą fizyczną młodym polskim chłopakom, ale będąc przyciśniętymi do muru z pewnością będą w stanie skorzystać ze swojego bogatego doświadczenia wyniesionego z wielkich piłkarskich imprez, by odwrócić sytuację na swoją korzyść."
Choć bardzo ostrożnie, to jednak Polska jest stawiana za faworyta pierwszego meczu Euro 2012 przez dziennikarzy CCTV5. Do tego Chińczycy twierdzą, iż Polacy - o ile tylko poradzą sobie z presją - są w stanie sprawić w turnieju niespodziankę.
"Z wymienionych wyżej powodów, przyklejona do Polaków łatka "gospodarzy" może wywrzeć dodatkową psychologiczną presję na ich młodych zawodników. Jeżeli uda im się trafić z formą w odpowiedni czas, wiara w zdobycie Pucharu Europy z pewnością jest w stanie wywołać wielki polski sztorm. Jednak jeśli gospodarze nie wytrzymają tego rodzaju psychologicznej presji, wówczas w pierwszym meczu mistrzostw to greccy weterani dadzą młodym chłopakom lekcję futbolu."
Mimo wszystko to Grecja jest drużyną posiadające wieksze zgranie i ogranie oraz doświadczenie, tymczasem polska drużyna jest - obok Niemców - najmłodszą ekipą turnieju.

CCTV to telewizja publiczna w Chinach, a kanał 5 będzie transmitował wszystkie mecze turnieju Euro. Mecz otwarcia, pomiędzy drużynami Polski i Grecji odbedzie się w Warszawie na Stadionie Narodowym, a w Chinach jego transmisja rozpocznie się w najbliższy piętak o godzinie 23:45 czasu lokalnego.

Źródło.

czwartek, 2 lutego 2012

Made in China 2.0

Polecam ciekawy artykuł znaleziony na Interii. Fragment przytaczam poniżej:

23 stycznia Chińczycy obchodzili początek Roku Smoka. Osoby urodzone w tym roku będą miały pomyślne życie. Poprzednie pokolenie Chińczyków nie ma jednak na co narzekać - niesamowity skok ekonomiczny oraz inwestycja w technologie sprawiły, że Rok Smoka będzie sprzyjał nie tylko noworodkom, ale także chińskiemu podbojowi kosmosu, gigantom zajmującym się teechnologiami, azjatyckim korporacjom oraz samym mieszkańcom Państwa Środka.

Dosyć rzetelnie napisany, dorzucę do niego tylko kilka sprostowań:

Dzisiaj panuje tu system polityczny: "Jedno państwo, dwa ustroje" - miasto i region mają swoje wolności wywalczone za brytyjskiej korony.(...)

Chodzi o podział administracyjny w Chinach. Miasto i region - oznacza 5 regionów autonomicznych (Guangxi, Mongolia Wewnętrzna, Ningxia, Xianjiang i Tybet), 4 miasta wydzielone (Pekin, Szanghaj, Tianjin i Chongking), 2 specjalne regiony administracyjne (Hongkong i Macau) które rządzą się swoimi prawami oraz Tajwan, który jest poza kontrolą Chin, ale uznaje ich zwierzchnictwo.

Vincent, jako obywatel Hongkongu, może ją przekraczać w obie strony bez problemu, ale mieszkaniec Chin bez odpowiednich dokumentów nie ma tu czego szukać. Polak potrzebuje wizy.

Otóż nieprawdą jest, że Polak potrzebuje wizy aby dostać się do Hongkongu. Potrzebuje jedynie wizy do wjazdu na terytorium Chin, co zaś się tyczy HK, pozwolę sobie przytoczyć za MSZ: Obywatele polscy, mający ważne paszporty, mogą wjeżdżać oraz przebywać na terytorium Hong­kongu do 90 dni bez wiz. Natomiast zwolnienie z obowiązku wizowego nie obejmuje osób przyjeżdżających z zamiarem podjęcia pracy (nie­le­galne podjęcie pracy zagrożone jest karą więzienia do dwóch lat lub grzywną w wysokości 50 tys. HKD) oraz udających się do Hongkongu na pobyt stały.
Jeżeli więc wybieramy się do HK tylko w celach turystycznych, to nie ma co się martwić o wizę.

czwartek, 29 grudnia 2011

Harbin - w poszukiwaniu nostalgii

Obok wstawiam link do świetnego artykułu na temat Harbinu.

Harbin to miasto położone na dalekiej północy Chin, stolica mroźnej prowincji Heilongjiang ( 黑龙江 ). Zostało założone przez Rosjan, którzy później gęsto zaczęli się w tamtych stronach osiedlać. Historia tego miasta jest więc nierozerwalnie z nimi połączona, ale nie brakuje tam również wpływu Polaków. W Harbinie bowiem, do którego często emigrowali Polacy zesłani wcześniej przez sowiecki reżim na Syberię, funkcjonowała kiedyś m.in. polska szkoła, polski kościół, wydawano polskie gazety, a najstarszy chiński browar ("Harbin") założony został przez Polaka.
Już od dłuższego czasu zresztą zamierzam napisać dłuższy post na temat historii tegoż piwa, niestety, materiałów źródłowych jak na lekarstwo.
Artykuł polecam, bo napisany jest ciekawie i rzetelnie.

czwartek, 15 grudnia 2011

Więcej wilków niż mięsa

Dobra, koniec z przechwałkami. Przeczytałem dzisiaj na onecie ciekawy artykuł o swataniu par oraz instytucji małżeństwa i wszystkich występujących w chińskiej kulturze zjawiskach socjologicznych jej towarzyszących. Artykuł - trzeba dodać - miejscami lekko przejaskrawiony, ale w dużej mierze rzetelny i odzwierciedlający prawdziwą sytuację przyszłych żon i mężów żyjących w Państwie Środka oraz problemów z jakimi borykają się na codzień. Poniżej co ciekawsze fragmenty:
Życie miłosne Chińczyków staje się coraz bardziej skomplikowane. Konkurencja na rynku matrymonialnym jest twarda, naciski olbrzymie, a rodzice wtrącają się do wszystkiego. Miłość w Chinach oznacza zawsze trójkąt: romantyzm, konfucjanizm i pieniądze.

(...) Sytuacja młodych Chińczyków jest trudna i robi się coraz trudniejsza. Mści się to, że żeńskie noworodki często jeszcze są w tym kraju niepożądane i od lat rodzi się tu więcej chłopców niż dziewczynek. W 2020 roku ponad 24 miliony kawalerów nie znajdą żony. (...)

(...) Pewnej niedzieli Xin natknął się jednak na Chiny, jakich sam jeszcze nie znał. Starsi, pomarszczeni mężczyźni i kobiety stali z notesami przed tablicą ogłoszeń, siedzieli pod rozłożonymi parasolami, a na każdym z nich widniała kartka z ofertą. To byli rodzice zachwalający swoje dzieci. (...)

(...) Trzeźwe poglądy Chinek objawiają się dziś w dwóch mądrościach. "Od niewolnika do generała" – tak nazywają nagłą przemianę wielu facetów po wypowiedzeniu sakramentalnego "tak". Dla nich samych zaś ślub, ciąża i małżeństwo oznacza "Być jeden dzień księżniczką, dziesięć miesięcy królową i całe życie sprzątaczką". Próbują więc wycisnąć z tego pierwszego dnia jak najwięcej. (...)
Cały artykuł do przeczytania tutaj.

Komentarz:
Powyższy artykuł nie tylko opisuje zmagania singli z przerażającą codziennością, ale i zwraca uwagę na pewien bardzo poważny problem. Skutecznie egzekwowana przez chiński rząd polityka jednego dziecka sprawiła, że rodzice inwestują pieniądze, miłość i całą uwagę w swoją jedyną pociechę. Niestety, brakuje w tym wszystkim umiaru, bo nadopiekuńczy rodzice nie dość że rozpieszczają swoje dziecko, to również robią mu ogromną krzywdę kompletnie pozbawiając samodzielności i całkowicie uzależniając je od siebie. Takie wychowanie na pewno zemści się w dorosłym życiu młodego Chińczyka.

Nie daje mi spokoju jeszcze jedna sprawa. Nie od dziś wiadomo, że badania prenatalne, wynikiem których wciąż niepokojąco często są aborcje, to w Chinach niemal codzienność. Oczywiście rząd, zdając sobie sprawę ze skutków ubocznych wprowadzenia polityki jednego dziecka, stara się przekonać obywatelki do, donaszania żeńskich płodów, jednak wciąż bardziej preferowani są chłopcy. Dlaczego? Ponieważ przynoszą rodzinie prestiż - a dziecko można mieć przecież tylko jedno. Martwi mnie tylko, że tak wielu Chińczyków lekką reką jest w stanie zrezygnować z poczętej już córki dla... no właśnie, dla czego? Dla statusu? Dla posiadania? I nie przeraża sam fakt, bo przecież aborcji dokonuje się wszędzie, bez względu na szerokość geograficzną - przeraża skala tego zjawiska.

Oczywiście zarówno powyższe jak i przytoczone w artykule problemy nie dotykają całego społeczeństwa, a część z przytoczonych w nim przykładów to skrajności, ale warto zauważyć że ich skala jest rzeczywiście duża. Myślę jednak, że rząd już od obmyśla jak sobie z tym poradzić... A może to właśnie te wszystkie odgórnie narzucone regulacje są najwiekszą bolączką Państwa Środka i jego mieszkańców?

poniedziałek, 6 kwietnia 2009

Za duże buty

Obecnie nawet dzieciaki w liceum zdają sobie sprawę z tego, że Chiny są jedną z największych potęg gospodarczych świata i nieustannie gonią Amerykę i Japonię. Fabryka Świata - bo tak je teraz nazywamy - dysponuje największym na świecie zasobem ludzkim o niemal nieograniczonym potencjale produkcyjnym, będącym w stanie zaspokoić rynki niemal wszystkich zakątków globu. Chiński rząd doskonale zdaje sobie sprawę z tego jaką władzę ekonomiczną udało się Chinom uzyskać, jednak czy zdaje sobie sprawę jak wielka jest związana z tym odpowiedzialność?

Chiny powoli dorastają do swojej kluczowej roli

Pamiętacie Grupę Siedmiu? Jeszcze nie tak dawno ta mała klika trzęsła światem wedle swojego widzimisię. Obecnie nastała era Grupy Dwudziestu. To nic złego. Największą wadą tego elitarnego klubu była nieobecność Chin...

...niesamowitego giganta, który jest już trzecią co do wielkości gospodarką świata i jeśli nic się nie zmieni, niedługo zdetronizuje Japonię i zajmie pozycję wicelidera. Chiny są jedyną gospodarką, niezależnie od rozmiaru, która cały czas się rozwija, choć już w wolniejszym, 6-8% tempie. Większość pozostałych krajów świata, rozpaczliwie starających się zażegnać poważne recesje, może tylko patrzeć z zazdrością.

Gwałtowne zmiany na globalnej mapie sukcesów gospodarczych przyspieszyły tylko pojawienie się Chin na światowej scenie. Czy to im się podoba czy nie – a do niedawna było widać, że nie bardzo – Chiny będą musiały na tej scenie odgrywać ważniejszą rolę. W czerwcu zeszłego roku Fred Bergsten z Peterson Institute for International Economics sugerował, że – nie można o tym głośno mówić w Brukseli – większość dużych problemów świata mogłoby rozwiązywać G2, czyli USA i Chiny.

To nieco zbyt daleko idący wniosek, ale londyński szczyt zdaje się dowodzić, że Chiny powoli dorastają do swoich za dużych butów. Jeszcze zanim zaczęły się posiedzenia, Pekin powiedział Waszyngtonowi, żeby właściwie obchodził się jego 1 bilionem dolarów w papierach skarbowych, prowadząc odpowiedzialną politykę fiskalną. Wysunął również intrygującą propozycję zwiększenia roli specjalnych praw ciągnienia tak, aby stały się alternatywą dla dolara jako waluty rezerwowej.

Część pozostałych członków G20, m.in. Indonezja, Korea Południowa i Argentyna, podpisały w ostatnim czasie z Chinami umowy na swapy walutowe w juanach. Jest to sygnał, że rola Pekinu rośnie nawet pomimo braku statusu waluty wymienialnej. Podczas samego spotkania, Chiny pozytywnie udzielały się w dyskusjach o zwiększeniu budżetu Międzynarodowego Funduszu Walutowego, choć nie było jasne, jaki wkład zaoferują, i odpierały francuskie próby zakwalifikowania Hong-Kongu i Makao jako rajów podatkowych.

Pekin pokazał, że potrafi coś więcej poza prostym komunikowaniem, co mu się nie podoba. Niezobowiązująco zaczął również artykułować aktywną wizję tego, jak świat może funkcjonować i co Chiny mogą do niego wnieść. Na tym jednak cały proces się kończy jak na razie. Chiny pozostają biednym krajem z produktem krajowym brutto per capita na poziomie Albanii. Chiński model może być atrakcyjny dla niektórych autorytarnych przywódców, którzy chcieliby poznać tajemnicę dwucyfrowego wzrostu gospodarczego i politycznej długowieczności. Słabości chińskiej kultury politycznej ograniczają możliwości pełnego udziału w globalnym dyskursie. Mimo wszystkich swoich wad, Stany Zjednoczone pozostają bardziej atrakcyjnym miejscem dla miliardów ludzi na całym świecie szukających lepszego życia. Jeśli Chiny mają temu dorównać, potrzebują poważnych zmian.


Oryginalny artykuł do przeczytania tutaj.


źródło: onet.pl za Financial Times, 4.04.2009

poniedziałek, 26 stycznia 2009

O Xiamenie słów kilka

Dzisiejszy artykuł:

http://turystyka.interia.pl/news/xiamen-wzorcowe-miasto-chin,1123387,4976

Komentarz:

Buszując w necie zupełnie przypadkowo trafiłem na ten reportaż. W powyższym linku znaleźć można krótką charakterystykę miasta Xiamen. Przeczytałem od deski do deski i muszę przyznać, że poza drobiazgami to naprawdę nie było się do czego przyczepić [wyjątki, które muszę nadmienić - Xiamen Airlines nie oferuje lotów do Bangkoku, a pierożki gotowane na parze [zapewne chodziło o xiaolong tangbao] nie są wcale specjalnością Xiamen a przybyły z Hangzhou]. Czytało się bardzo miło, gdyż artykuł jest rzetelny i napisany przez kogoś kto tam był i mieszkał przez dość długi czas. Skąd o tym wiem? Doczytując materiał do końca odkryłem, że autorem jest nie kto inny jak moja wirtualna [czytaj - internetowa] znajoma. Spore zaskoczenie, ale i oczywiście miła niespodzianka, zwłaszcza że jak już wyżej nadmieniłem reportaż napisał ktoś godny zaufania w tej materii, a nie jakiś przypadkowy dziennikarzyna zza biurka piszący co mu pod pióro wpadnie.
Jeżeli ktokolwiek chciałby pokrótce dowiedzieć się cokolwiek o Xiamen, gorąco polecam powyższy artykuł. Czyta się szybko i przyjemnie. Miłej lektury!

niedziela, 7 grudnia 2008

W kraju Mao popuszczają pasa

Dzisiejszy artykuł:

http://fitness.wp.pl/multimedia/galerie/art39.html

Komentarz:

Amerykanizacja Chin postępuje to coraz szybciej i szybciej, i to we wszystkich aspektach życia Chińczyków. Nawet w tych najmniej chlubnych - jak można przeczytać w reportażu, do którego link znajduje się powyżej. Ale jak znam chińską propagandę, to już oni zrobią z tego materiał na własny użytek. W Chinach otyłość oznaczała bogactwo, pomyślność, powodzenie w życiu. Zatem oczyma wyobraźni już widzę nagłówki gazet, krzyczące hasła typu "Nieustannie podwyższająca się stopa życiowa przyczyną nadwagi Chińczyków", czy też "Otyłość narodu skutkiem wzbogacania się obywateli ChRL".

niedziela, 5 października 2008

Mleczna afera

Dzisiejsze artykuły:

  1. http://wiadomosci.onet.pl/1833806,12,czekoladki_cadbury_z_chin_wycofane_po_skandalu,item.html
  2. http://wiadomosci.onet.pl/1835460,12,chiny_12_procent_produktow_zakazonych,item.html
  3. http://wiadomosci.onet.pl/1837985,12,chiny_plynne_mleko_na_rynku_bez_melaminy,item.html

Komentarz:

Rzecz o aferze, o której teraz w Chinach bardzo głośno. W niektórych krajowych produktach mlecznych odkryto toksyczną substancję - melaminę. Dziesiątki tysięcy osób ciężko zachorowało, są też ofiary śmiertelne. Ze sklepów wycofano lub przeceniono większość produktów mlecznych. Trudno jednak mówić o panice, bo zauważyłem że Chińczycy jakoś zbytnio się tym nie przejmują. A ja? Mam mleko w lodówce i boję się go wypić.

Ups, awaria!

Dzisiejszy artykuł:

http://wiadomosci.onet.pl/1832761,12,item.html

Komentarz:

No cóż, i takie wypadki się zdarzają!
Całe szczęście, że było ludzi do pomocy ;)

niedziela, 28 września 2008

Chiński podbój kosmosu

Dzisiejszy artykuł:

http://wiadomosci.onet.pl/1831956,12,item.html

Komentarz:

Przy tak świetnej [nie do końca, co prawda ;)] organizacji dziwię się, że im w ogóle chce się jeszcze kogokolwiek w kosmos wysyłać. Skoro zawczasu takie zaplecze sobie przygotowali, to równie dobrze mogli by pokusić się o stworzenie mistyfikacji lotu w przestrzeń kosmiczną. Zaoszczędzili by sporo pieniędzy, które można by przeznaczyć na inne cele, jak na przykład mistyfikacja powrotu tajkonautów z przestrzeni kosmicznej.

piątek, 29 sierpnia 2008

Chiński Supermen

Dzisiejszy artykuł:

http://wyborcza.pl/1,76842,5611929,Zuola___cyberdziennikarz_Chin.html

Komentarz:

Chiński Supermen. Czy ktoś taki istnieje? Nie rozchodzi się bynajmniej o postać fikcyjną jak np. Sun Wukong - legendarna już w Chinach postać Króla Małp z powieści "Journey to the West", ale o człowieka z krwi i kości. Gdybyśmy zadali dzisiaj Chińczykom to pytanie to kogo by wskazali? Chyba najprawdopodobniej, Mao Zedonga. Może trochę [troszeczkę] powalczyłby z nim obecny chiński prezydent Hu Jintao, który wśród obywateli cieszy się ogromną popularnością i takimż poparciem. A może wybrano by jakiegoś sportowca, jak np. najbardziej rozpoznawalny z nich koszykarz Yao Ming, czy płotkarz Liu Xiang. Supermenem mógłby też zostać Zhou Jielun [znany także pod przydomkiem Jay Chow] z uwagi na swoją ogromną popularność, która sprawia, że dla nastolatków jest niemal bogiem.

Każdy z wymienionego powyżej grona jest postacią szczególnie ważną dla Chin oraz Chińczyków, jednak śmiem sądzić że w obecnej chwili to właśnie ten najzwyklejszy w świecie chłopak - Zuola - oddaje swemu narodowi ogromną przysługę. Jak tego dokonuje? Po prostu zwraca Chińczykom ich podstawowe prawo, prawo do informacji, którego tak skutecznie stara się ich pozbawić władza. Może Supermen to określenie na wyrost, ale z drugiej strony właśnie taki Supermen najbardziej by się teraz Chińczykom przydał. I nie mam tu na myśli żadnych sportowców, czy ludzi z branży rorywkowej, bo to nie tędy droga - nie szukamy idola. Nie widzę też wśród kandydatów na to miejsce żadnego z dwójki panów Mao czy Hu, ponieważ to oni stoją właśnie po przeciwnej stronie barykady.

Jedno jest pewne - o Zuoli usłyszymy jeszcze nie raz.

Piłkarz dobrany z castingu

Dzisiejszy artykuł:

http://michalszadkowski.blox.pl/2008/08/Koniec-koszulkowego-krola-Manchesteru.html

Komentarz:

Nowa, niechlubna metoda testowania zawodników. No, też znowu nie taka nowa, bo owy casting miał miejsce ładnych kilka lat temu - rzecz w tym, że ja dowiedziałem się o tym dopiero teraz. Potępiam takie pomysły, ale z drugiej strony trzeba przyznać Angolom, że mają łeb do marketingu, no ale przecież Premier League to najbardziej medialna, najbardziej bogata i najbardziej widowiskowa liga piłkarska na świecie. Ciekawym tylko, czy rzeczywiście aż tak potrzebny był im ten transfer. I nie mam tu oczywiście na myśli strony sportowej, a finansową. Wiadomo przecież, że nakład pieniężny wielki nie był - no bo co to jest 500 tys. funtów* dla zespołu z Manchesteru? Phi! [A dla Chińczyków sporo - Dong póki co jest najdroższym piłkarzem w historii chińskiego futbolu] Chińczycy jak lubili ManU tak nadal lubią i to wcale nie ze względu na Donga, a przede wszystkim ze względu na takich piłkarzy jak Cristiano Ronaldo czy Wayne Rooney, że wymienię tylko tych najpopularniejszych. A tak? Szkoda tylko temu chłopakowi zmarnowanych czterech lat kariery. Mógł sobie spokojnie grać w tym swoim zespole z Dalian, przebić się wkrótce do składu, a może i kiedyś wyjechać za granicę. Lub zostać w Antwerpii [II liga belgijska], tyle że podobno mu nie pozwolono.

Żeby spowodować jakiś naprawdę dziki szał wśród Chińczyków, ludzie z United musieliby znaleźć piłkarza z potencjałem na miarę talentu Yao Minga, który grałby regularnie w klubie, czasem zdobywał bramki i rozgrywał dobre mecze. Niestety obecnie takich piłkarzy w chińskiej kadrze po prostu nie ma i raczej długo jeszcze nie będzie. Moja wiedza na ten temat nie jest może wielka, ale czerpana ze źródła bezpośredniego - czyli z telewizyjnych relacji meczów piłkarskich reprezentacji Chin. No właśnie. Swoją drogą ciekawe, że pomimo grzania ławy w MU w ostatnich dwóch latach Dong regularnie dostawał powołania do kadry narodowej, w której jest - jak ktoś kiedyś określił - gwiazdką. Po co? Bo trenerzy nie mają na kogo stawiać? A może po prostu, by dodać jej trochę błysku.

Może to nie urok, może to Manchester ;)

* Z kolei na stronie
devilpage.pl podawana jest kwota 3,5 mln funtów za transfer, na moje jednak trochę przesadzona, więc podaję za p. Michałem Szadkowskim.