Pokazywanie postów oznaczonych etykietą tomas poleca. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą tomas poleca. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 8 lipca 2012

Tsingtao Stout

Podczas surfowania w internecie natknąłem się na opinię, że chińskie piwo jest najgorsze na świecie. Cóż, nawet jeżeli ów ktoś się pomylił, to zapewniam Was że naprawdę niewiele. Dlaczego? Moje dotychczasowe doświadczenia pokrywają się z obiegową opinią, że chińskie piwo jest jak woda - tak samo smakuje, tyle samo kosztuje i jest w nim mniej więcej taka sama zawartość alkoholu. Na szczęście są chlubne wyjątki.


Dziś przedstawię Wam jeden z nich. Tsingtao Stout - bądź jak kto woli, Qingdao - jak sama nazwa mówi jest piwem ciemnym. Zawiera 7.5% zawartości alkoholu, co jak na lokalne warunki jest wynikiem niemalże kosmicznym, bowiem inne ciemne piwa (jest ich zaledwie kilka) dostępne na rynku mają mniej więcej od 3 do 4.5% zaw. alk., do tego smakują wręcz okropnie. TS tym bardziej wyróżnia się na ich tle. Jego barwa jest bardzo ciemna, a pianka posiada brązowawy odcień. Smak piwa jest gorzki ze słodkawym, odrobinę gorzko-czekoladowym, palonym posmakiem. Co prawda, jak każdy stout jest ciężki, ale odpowiednio mocno schłodzony potrafi orzeźwić.

W Europie TS najprawdopodobniej nie zrobiłoby furory, ale w całej Azji, że nie wspomnę o Chinach, jest prawdziwą perełką. Niestety, w Xiamen jest praktycznie niedostępne, choć jeszcze kilka lat temu można je było nabyć w kilku wybranych miejscach. Na chwilę obecną, można je znaleźć jedynie w większych miastach (Pekin, Szanghaj) oraz w Hong Kongu i prawdopodobnie na Tajwanie. Cena na kontynencie za butelkę wynosi ok. 7-8RMB.

Nazwa: Tsingtao (Qingdao) Stout
Producent: Tsingtao Brewery Co., Ltd. (Chiny)
Typ: Foreign stout
Zaw. alk.: 7.5%
W: Butelce
Cena: 7-8RMB
Dostępność: Większe chińskie miasta, eksportowany m.in. do Hong Kongu.

środa, 4 maja 2011

Xiamen Guide & Map

We wrześniu ub. roku w księgarniach ukazało się pierwsze wydanie Xiamen Guide & Map ( w oryginale 《厦门一本玩透》). Dla wszystkich umiejących się posługiwać językiem chińskim jest to doskonały przewodnik po naszym pięknym mieście. Cechuje się rozsądną ceną, przejrzystością, aktualnością i jest znakomicie zredagowany. Niestety - jak dotąd - nie są dostępne żadne inne wersje językowe.

Książka podzielona jest na dziewięć rozdziałów: 行前准备 (Przygotowania do podróży), 食厦门 (Stołowanie się w Xiamen), 游厦门 (Zwiedzanie w Xiamen), 逛厦门 (Zakupy w Xiamen), 乐厦门 (Zabawa w Xiamen), 宿厦门 (Nocleg w Xiamen), 品厦门 (Relaks w Xiamen), 漫鼓浪屿 (Penetracja Wyspy Gulang) oraz 搜金门 (Przeczesywanie Kinmen).


Każdy z powyższych działów zawiera szczegółowy opis miejsc i kolorowe zdjęcia. Oprócz tego przy poszczególnych pozycjach znajdują się także: adresy, telefony, koszta, wskazówki oraz inne cenne porady, np. jak dojechać na miejsce, jaka potrawa jest specjalnością danej restauracji, w jakich porach dostępny jest dany obiekt itp. Przy trudniej dostępnych miejscach narysowane są również mini-mapki.
Przewodnik jest napisany bardzo rzetelnie i zwięźle - opisy zazwyczaj nie przekraczają kilku zdań, co dla przeciętnego turysty czyni pozycję nadzwyczaj przystępną. Porady znajdujące się w środku są praktyczne, a czytelnikowi na pewno nie raz zdarzy się z nich korzystać. Szata graficzna książki jest przejrzysta i czytelna, a wzbogacają ją wysokiej jakości, choć małego rozmiaru, zdjęcia. Całość jest oprawiona ładną dla oka, tekturową okładką, a wydrukowana na przyjaznym dla środowiska papierze wtórnym. Kolejnym plusem jest stosunkowo niska cena. Jedynym chyba minusem tego wydawnictwa jest brak wersji angielskiej.

Tytuł: Xiamen Guide & Map. 厦门一本玩透
Redakcja: Yu Sheng Book Studio ( 欲声图书工作室 )
Wydawnictwo: Fujian Province Map Publishing ( 福建省地图出版社 )
Wydanie: Wydanie pierwsze, 2009
Cena: 32RMB

foto: Internet

środa, 17 czerwca 2009

Huntun Instant

Zupek chińskich zazwyczaj nie jadam, jako że mi zwyczajnie nie smakują [co innego indonezyjskie lub np. tajskie, jeśli nie są zbyt ostre], toteż już od ok. 2 lat nie zwracam na nie uwagi w supermakecie. Ale podczas ostatniej wizyty w samie, chyba trochę sam sobie na przekór, postanowiłem zajrzeć na półkę zawierającą rodzimej [tzn. chińskiej] produkcji zupki instant. Oczy mi mało na wierzch nie wyszły gdy zobaczyłem zupę z huntun [馄饨, takie małe pierożki]! Do tej pory jeszcze nie spotkałem się z taką zupką, więc postanowiłem spróbować.

Spodziewałem się najgorszego, ale tym razem Chińczycy miło nie zaskoczyli, bo pierogi były dobre a i zupa smakowała nawet-nawet. Chyba popadłem w nowe uzależnienie :)


Zupa nazywa się po prostu Huntun, a produkowana jest przez firmę Xianlefu [鲜乐福]


Do tej pory spotkałem się jedynie z dwoma smakami [kurczak i ostra, drugiej jeszcze nie próbowałem], więc prawdopodobne, że to zupełnie nowy produkt[?]


A tak wyglądają pierożki przed...


...i po zalaniu wrzątkiem. Polecam!


foto: Tomas

środa, 4 marca 2009

Amoy Magic 魅力厦门 - przewodnik po Xiamen

Rzetelnie i z humorem napisany przewodnik, który w zabawny sposób odkrywa przed nami tajemnice nie tylko Xiamen, ale i całej prowincji Fujian. Autorem jest Amerykanin - Dr. Bill Brown, profesor Uniwersytetu Xiamen, pierwszy obcokrajowiec w Fujian, który w 92' roku ze względu na zasługi otrzymał kartę stałego pobytu, a w 93' roku został uhonorowany Nagrodą Przyjaźni przez ówczesnego premiera Li Penga. Brown zawitał do Wietrznego Miasta w 1988 roku i od tamtej pory przebywa tu na stałe wraz z całą swoją rodziną - żoną i dwoma synami.

Zabawnie napisana książka nie tylko oprowadza nas po najciekawszych zakątkach Xiamen, ale i opisuje miejscowe tradycje i obyczaje Chińczyków, przemycając trochę lokalnej kultury. Wszelkie zawarte w niej informacje są bardzo szczegółowe, niestety starsze wydania mogą stracić nawet połowę swej atrakcyjności na rzecz aktualności, które - jak podejrzewam - są nanoszone w każdym wydaniu.

Ciekawym jest fakt, że 'Amoy Magic' jest tak bogata w treść, że nazywanie książki li tylko przewodnikiem jest dla niej aż nazbyt krzywdzące. Właściwie to, czego się z niej dowiemy to w sumie Chiny w pigułce, bo zawarte są w niej wszystkie informacje nie tylko dla turystów podróżujących po Fujian, ale i także dla każdego, kto chciałby się o kulturze Kraju Środka dowiedzieć trochę więcej.

Serdecznie polecam każdemu zainteresowanemu tematem. Miłego czytania!


Stare wydanie


Nowe wydanie - wersja chińska


Więcej na stronie www.amoymagic.com.


foto: Internet

środa, 26 listopada 2008

Mi Goreng [Indomie]

Jeden z najlepszych indonezyjskich wynalazków, tuż obok Kopiko - kurczę, a nawet wyżej! ;-P - zupka instant.
Mi goreng, czyli po polsku po prostu smażony makaron. Danie wyśmienite - perfekcja, szczyt ewolucji zupek instant, dla mnie nr 1 na świecie. Nie przesadzę jeśli powiem, że jestem w nim rozkochany :-).

Sposób przygotowania:
Makaron włożyć do miski, zalać wrzątkiem. Po upływie ~1-2 minut wodę odlać, następnie dodać przyprawy i porządnie wymieszać. Smacznego!


Do kupienia nawet w XMN! :-)


foto: Tomas

sobota, 15 listopada 2008

Watchmen

Film oparty na komiksowej miniserii pod tym samym tytułem, w Polsce wydanej przez Egmont jako 'Strażnicy'. Komiks ten okazał się ze wszech miar przełomowy, ale o jego zaletach zbyt dużo by opowiadać. O filmie wspomnę tylko tyle, że za reżyserię zabrał się Zack Snyder, znany z realizacji '300' na podstawie noweli graficznej Franka Millera i będzie kręcony w podobnej technice. To już chyba coś konkretnego obiecuje, prawda? W marcu przyszłego roku wejdzie na ekrany kin w Stanach Zjednoczonych. Polecam każdemu. W ciemno. Oficjalna strona filmu tutaj, a trailer do obejrzenia - poniżej.

wtorek, 28 października 2008

Zdzisław Beksiński

Jakoś ostatnio zupełnie przypadkowo trafiłem w internecie na stronę Zdzisława Beksińskiego [graficznie, że tak powiem 'wymiata', do tego doskonale zilustrowana muzyką Zbigniewa Preisnera], genialnego artysty grafika. Nazwisko jego - jak chyba każdemu - wcześniej nieraz obijało mi się o uszy, jednak nie z powodu jego fantastycznych dzieł, a z powodów dużo bardziej prozaicznych. Mam tu na myśli pewne fatum, które ciążyło nad jego rodziną. Najpierw tragicznie zmarła żona, później samobójstwo syna [temat na oddzielną historię], aż wreszcie morderstwo samego Beksińskiego.

Pytanie jak realnego wymiaru nabierają teraz jego od zawsze przesiąknięte widmem śmierci prace. To jest już coś co wychodzi poza ramy obrazu, tak jak legenda Bruce'a i Brandona Lee. Porównanie to wydaje mi się jak najbardziej na miejscu, abstrahując oczywiście od wszelakich teorii spiskowych, jednak jak najbardziej skłaniając się ku pełnym tragizmu drogom losu, które uczyniły z tegoż artysty jeszcze większą legendę. Zaznaczam: jeszcze.

Nie napiszę ani słowa o moich wrażeniach odnośnie prac pana Beksińskiego. Nie będę też ich komentował. Myślę, że do kogo trafi, do tego trafi. Powiem tylko, że mnie te obrazy szalenie inspirują.

Sylwetka artysty.









art: Zdzisław Beksiński

poniedziałek, 11 sierpnia 2008

Chocolate [ช็อคโกแลต]

Film opowiada historię autystycznej dziewczyny, której matka - przed laty - z miłości do jednego z bossów Yakuzy zdradziła swój gang. Owocem tego związku jest Sen, która tylko z pozoru wydaje się być zwykłą upośledzoną dziewczyną. Okazuje się bowiem, że wraz z chorobą nabywa ona niecodzienną umiejętność - nieprawdopodobnie rozwiniętą pamięć ruchową, dzięki której jej mięśnie bardzo szybko uczą się i zapamiętują wykonywane czynności. Te z kolei Sen przyswaja sobie z telewizji, która nie nadaje głównie nic innego jak tylko... brutalne filmy walki.

Z obrazem zapoznałem się dzięki Hardiemu, który - w czasach gdy jeszcze mieszkaliśmy razem - pewnego wieczora przyniósł ze sobą tenże film, polecony mu zresztą przez kogoś innego. Początkowo sam nie byłem co do tego tytułu zbytnio przekonany, ale wraz z rozwijającą się fabułą dałem się wciągnąć, a w choreografii zakochałem się już od pierwszych scen walk. Te z kolei wywołują wielkie wrażenie gdyż są kręcone bez dublerów, bez efektów specjalnych, zabezpieczeń i na żywo[!], o co w dzisiejszych czasach coraz trudniej.

Reżyserem filmu jest nie kto inny jak znany z takich produkcji jak Ong Bak czy Tom Yum Goong reżyser Prachya Pinkeaw - Johnny Woo tajskiej kinematografii. Sprawdziłem to dopiero po obejrzeniu filmu. Gdybym wiedział o tym wcześniej nawet przez moment nie zastanawiałbym się czy oglądać Czekoladę :).

A tu jeszcze coś żeby narobić Wam trochę smaku!




Kraj: Tajlandia
Rok produkcji: 2008


foto: Internet

wtorek, 29 lipca 2008

Gettting home [落叶归根]

Życie Liu nie było warte funta kłaków. Ostatnie 4 lata przepracował na budowie, co wieczór upijając się do nieprzytomności. Tam też poznał swojego najlepszego przyjaciela - Zhao - który pewnego razu zwierza mu się, że najbardziej obawia się umrzeć w samotności. Złożył mu więc obietnicę - jeśli Zhao umrze, Liu pochowa przyjaciela w jego rodzinnych stronach. Jednak pewnej nocy Liu wypija za dużo, i... niespodziewanie role odwracają się. Prowadzony głosem sumienia oraz lojalności wobec kompana Zhao zabiera ciało swego towarzysza w daleką, pełną perypetii drogę...

Film ten porusza, jest pełen ciepła, barw, przesycony emocjami, radością życia i prostotą przekazu; czasem bawi do rozpuku, czasem wzrusza do łez. Postaci w nim występujące pomagają lub utrudniają głównemu bohaterowi osiągnięcie jego celu, ale wszystkie mają wspólną cechę - są proste, ludzkie i bardzo wyraziste.

Tytuł filmu zapożyczony został z tradycyjnego chińskiego przysłowia 落叶归根入土为安, które w wolnym tłumaczeniu brzmiało by mniej więcej tak: "powrót do korzeni - spoczynek w spokoju". Oznacza to przywrócenie duszy spokoju poprzez pogrzebanie ciała w rodzinnych stronach.

Obraz ten polecam każdemu, bez względu na płeć, wiek, czy upodobania. Opowiada o nas samych i o tym, co część z nas zatraciła, lub o czym już dawno zapomniała, a co jest bardzo ważne - przyjaźni, lojalności i - po prostu - zwykłej ludzkiej życzliwości.

Jeszcze raz polecam.



Kraj: Chiny
Rok produkcji: 2007


Aktualizacja: Zobacz zapowiedź tutaj.


foto: Internet