Pokazywanie postów oznaczonych etykietą top. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą top. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 26 kwietnia 2012

Top 10 mitów dotyczących Chin i Chińczyków

Mit 1: Wszyscy/większość Chińczyków zna sztuki walki.
Na szczęście nieprawda. Piszę na szczęście, bo sprawdzane na własnej skórze. To zadziwiające, że w porównaniu do tak wielkiej spuścizny jaką pozostawiły po sobie pokolenia mistrzów chińskich sztuk walk, wliczając w to taichi, kung-fu, kenpo itd., tak mały odsetek Chińczyków je praktykuje. Chociaż może to i dobrze, bo wtedy zapewne pięścią podbijaliby świat, nie walutą.

Mit 2: Chińczycy są punktualni.
W pewnym - pominę tytuł - podręczniku, Chińczycy sami o sobie napisali że, cytuję, stawiający się na spotkanie mieszkaniec Państwa Środka, na umówione wcześniej spotkanie nie tylko zjawi się punktualnie, wręcz na długo przed czasem. Otóż jest to najzwyczajniejsza w świecie nieprawda. Chińczycy, a zwłaszcza Południowcy, mają czas za pojęcie wysoko elastyczne i nie raz zdarza im się naginać czasoprzestrzeń podług własnego widzimisię. W ten sposób tak popularne w ichnim kraju zwroty typu od razu, bez zwłoki oraz natychmiast w rzeczywistości oznaczają umowny okres czasu w przedziale od 5 minut do 24 godzin. Teoria względności Einsteina znajduje tu zastosowanie praktyczne.

Mit 3: Chińczycy są niskiego wzrostu.
Półprawda. Chińczycy z południowej części Chin, tj. z takich prowincji jak np. Fujian czy Guangdong to osobnicy nie tylko o niższym, od swoich północnych krajanów, wzroście, ale także o ciemniejszej cerze. Większość Chińczyków zamieszkujących północne Chiny jest raczej wzrostu zbliżonego do naszego.

Mit 4: Wszystko w Chinach jest tanie.
Było. I - zdaje się - czasy te minęły bezpowrotnie. Dla tych którym ciągle wydaje się, że za kilka dolarów będą żyć w Chinach jak królowie lub kupię tanio towar i z kilkakrotną przebitką opchną go w Polsce mam złą wiadomość - spóźniliście się o dobrych kilka lat. Chiny się bogacą, płace idą w górę, a ceny chociażby markowych ciuchów, elektroniki, tudzież samochodów nie dość że nie są mniejsze to jeszcze niejednokrotnie przewyższają nawet te w Polsce.


Mit 5: Chińczycy są bardzo pracowici.
Kolejna półprawda. Jeżeli miałoby się to tyczyć chińskich robotników, to rzeczywiście - wszelkie budowy, roboty drogowe czy jakiekolwiek inne prace budowlane kończone są w mgnieniu oka. Podobnie ma się chyba ze wszystkimi pracownikami fizycznymi, natomiast zupełnie inaczej jest z pracownikami administracyjnymi i biurowymi. Rytm pracy wyznaczają posiłki, a pomiędzy posiłkami - herbatki. Nie wiem jak to wygląda na Północy, ale na Południu dominuje lenistwo, ślamazarność, otępiałość, opieszałość i bylejakość.

Mit 6: Chińczycy nie wpierdalają niczego poza ryżem.
Owszem, Chińczycy bez ryżu powymierali by na wskutek skręcajacych się w agonii  kiszek. Wiedzieć trza jednak, że Chińczycy tak samo jak wpierdalać ryż, uwielbiają również wpierdalać makaron i różnego typu kluski. Mało tego! Zaklinają się, że najstarsza kluska z Chin pochodzi właśnie i ma ponoć ileś-tam-tysięcy-lat. Oczywiście poza Włochami, Chińczykami i archeologami nikogo to nie obchodzi. Zresztą ciekawym jak ta kluska miałaby przetrwać tak długo, skoro te z chińskich spożywczaków termin ważności mają nie dłuższy niż 6 miesięcy. Ale co ja się tam znam.

Mit 7: Chiński to trudny język.
Żeby nauczyć się poprawnie mówić w putonghua trzeba nie tylko nauczyć się perfekcyjnie artykułować głoski, ale i również intonować je, co nie tylko nie występuje w języku polskim, ale też w żadnym z języków europejskich. Trzeba również nauczyć się poprawnie pisać, czytać i rozpoznawać znaki, których są tysiące. Do tego trzeba wpoić sobie chiński sposób myślenia i ich specyficzną gramatykę, gdzie nie występują ani czasy, ani deklinacje, ani koniugacje, liczba mnoga nie ma znaczenia a idiomy nierzadko niezrozumiałe są dla samych Chińczyków. Że nie wspomnę jeszcze o akcencie i innych spraw. Czyli powiedzieć o j. chińskim, że trudny to nic nie powiedzieć. Bo on trudny nie jest... Jest po prostu cholernie trudny! A mandaryński to i tak jest pikuś przy lokalnych dialektach!

Mit 8: Wszyscy Chińczycy wyglądają podobnie.
W sumie do dzisiaj nie mogę w to uwierzyć, ale oni naprawdę się różnią! Trik polega na tym, że rozróżnianie i zapamiętywanie twarzy przychodzi nam bez problemu tylko w obrębie własnej rasy. Dlatego też dla większości z nas spora część zarówno Azjatów jak i Murzynów wyglądać będzie podobnie. Może to zabrzmi śmiesznie, ale dla Chińczyków większość białych również jest nie do odróżnienia. Można się z tym sprzeczać lub nie, takie są fakty. Natomiast pewne jest, że po dłuższym przebywaniu wśród osób innej rasy z czasem coraz łatwiej jest zacząć rozróżniać ich twarze i zapamiętywać ich szczegóły.

Mit 9: Język chiński i japoński brzmią tak samo.
Oczywiście dla każdego kto ma choć mdłe pojęcie nt. tych języków jest to oczywiste, natomiast doskonale zdaję sobie sprawę, że choć denerwujemy się i nazywamy Chińczyków ignorantami gdy nie wiedzą gdzie leży Polska, a naszym urzędowym językiem czynią angielski, to sami zwykliśmy wrzucać wszystkich Azjatów do jednego wora.
Faktem jest, że pisać Japończycy nauczyli sie od Chińczyków i to od nich przejęli alfabet, który następnie przystosowali według własnych potrzeb. Jednak oba języki mówione różnią się pod wieloma względami. Jednym z nich jest chociażby to, że w japońskim w ogóle nie występuje intonacja sylab.

Mit 10: Produkty made in China to tandeta.
Rzeczywiście Chińczycy sami zapracowali sobie na taką opinię dopuszczając do sprzedaży i eksportu wiele wątpliwej jakości towarów, nierzadko wyprodukowanych ze szkodliwych dla zdrowia komponentów, niekiedy nawet toksycznych. Warto jednak zwrócić uwagę, że obecnie niemal wszystko czego używamy pochodzi lub zostało wyprodukowane w Państwie Środka - komputery na których pracujemy, telefony przez które rozmawiamy, ubrania w których chodzimy, meble i artykuły AGD których używamy na codzień, a być może już niedługo będą to chociażby samochody którymi będziemy jeździć - a więc produkty, bez których trudno byłoby nam się obejść w codziennym życiu. I większość z nich została wyprodukowana właśnie z Chinach. Nie wierzysz? Sprawdź na opakowaniu!

piątek, 2 grudnia 2011

Top 10 dań i napojów z chińskich fast-foodów, których nie spotkasz w Polsce

10. Herbata z mlekiem (McDonald's)


Czyli popularna u nas bawarka. W tej części Chin jest to obowiązkowa pozycja nie tylko w każdym szanującym się fast-foodzie, ale i w każdej restauracji w ogóle. Na ulicach Xiamen wprost aż roi się od mini-barów specjalizujących w podawaniu herbat, w tym herbaty z mlekiem - i to we wszystkich możliwych postaciach.

9. Herbata różana (Pizza Hut)


To już trochę bardziej wyrafinowana pozycja. Herbata dla smakoszy, ponoć z dodatkiem olejków owocu róży. Za taki dzbanuszek trzeba zapłacić w okolicach 15zł, więc cena nie jest zbyt wygórowana.

8. Mleko sojowe (KFC)


Ponoć zdrowa żywność, więc co ten napój porabia w menu jednej z największych sieci restauracji fast-food? Nie mogę znaleźć odpowiedzi na to pytanie. Jedno jest pewne - smakuje obrzydliwie i nie zmienią tego jego najzdrowsze nawet właściwości. Mimo wszystko Chińczycy uwielbiają pić mleko sojowe (ble!), zwłaszcza ciepłe (bleeee!).

7. Ciastko z taro (McDonald's)


Skoro Chińczycy w ciastka ładują bulwy kolokazji, to my analogicznie powinniśmy tam chyba wciskać ziemniaki. Technicznie bowiem rzecz biorąc, owoce taro to warzywa - Chińczykom to jednak jakoś specjalnie nie przeszkadza, a - jak na załączonym powyżej obrazku widać - wręcz przeciwnie.

6. Chrupiące waniliowe krewetki (Pizza Hut)


Ścięte, obtoczone w panierce, chrupiące krewetki podane z sosem. Smakuje conajmniej tak dobrze jak wygląda, więc nie pozostaje mi nic innego jak tylko przyklasnąć temu wyśmienitemu pomysłowi chińskich kucharzy. Zresztą nie ma się co dziwić - krewetki w każdej niemal postaci smakują świetnie, a ja mogę je jeść choćby i na surowo.

5. Kalmar w panierce (Pizza Hut)


Kolejny owoc morza w chrupiącej panierce. Może i wydaje się ta potrawa trochę zbyt egzotyczna jak na nasze polskie, przaśne gusta, ale - a sam kiedyś za kalmarami nie przepadałem - odpowiednio przygotowany smakuje przepysznie! Ważne aby mięso nie było zbyt twarde i gumowate. Podany z keczupem - niebo w gębie.

4. Ryż z tańczącą ośmiornicą (Pizza Hut)


Jeszcze tego dania nie próbowałem, ale ośmiornica w smaku nie odbiega zbyt daleko od kalmara. Ryż z owocami morza to jedna ze sztandarowych potraw tej części Chin, więc trudno ażeby nie występowała w jadłospisie jednej z najbardziej popularnych w Kraju Środka zachodnich restauracji.

3. Ślimaki (Pizza Hut)


Tak, w chińskiej Pizzy Hut można zamówić ślimaki. Ja nawet nie rozumiem jak bardzo ktoś musiał być kiedyś tak głodny/zdesperowany, że zdecydował się skonsumować ślimoka. Jakoś nie mogę się do nich przekonać, ale widać inni lubią.

2. Krupnik na ryżu z wieprzowiną i stuletnim jajem (KFC)


No tak, sama nazwa tej potrawy wywraca żołądki do góry nogami. Co prawda owe jaja oczywiście nie liczą sobie stu lat, ale poddane specjalnemu procesowi fermentacji nie wydają się dzięki temu bardziej apetyczne niż stuletni zbuk, owy proces sprawia bowiem że białko krystalizuje się i przybiera ciemnobrązowy kolor, a zzieleniałe żółtko rozpływa się w ustach. Brzmi obrzydliwie? Nic bardziej mylnego - Chińczycy wręcz się nimi zajadają, a przyznam się że i mi bardzo przypadły one do gustu. Oczywiście nie każdemu zasmakują :)

1. Smoothie z czerwonej fasoli (McDonald's)


Proszę mi wybaczyć, ale zbiera mi się na wymioty za każdym razem gdy widzę czerwoną fasolę wykorzystaną w innej postaci niż zezwalają na to kanony kuchni meksykańskiej. Tymczasem w Chinach jest ona używana na takich samych prawach jak owoc! A przecież jest tu tyle prawdziwych pysznych egzotycznych owoców, że wymienię tylko ananasy, mango, liczi itd. Ale nie! - wszędzie ta czerwona fasola! Już naprawdę nie mogę sobie wyobrazić gdzie oni ją jeszcze upchną.

foto: internet

piątek, 28 października 2011

Top 10 najdziwniejszych owoców jakie jadłem

10. Pomelo


Cytrus wyglądem przypominający grejpfruta, lecz dużo większy. Odcień kolorów od żółtego poprzez jasno-zielony do czerwonego. Posiada wyjątkowo grubą skórkę, przez którą trudno się przebić bez pomocy noża. Smak bardzo słodki, z domieszką kwaśnego. Idealnie orzeźwia w letnie upały. Zawiera bardzo dużo maleńkich pestek. Występuje głównie w Południowo-wschodniej Azji.

9. Karambola


Ze względu na kształt, popularnie zwana gwiaździstym owocem. Niedojrzałe owoce mają cierpki, kwaśny smak i zielony kolor skórki, natomiast dojrzałe są złocisto-żółte i mają słodkawo-kwaśny, czasami neutralny smak. Spożywa się je w całości ze wraz z woskowaną skórką i nasionami. Często służą jako deser, przystawka do drinków lub po prostu do dekoracji. Owoc pochodzi z Malezji i Indonezji.

8. Smoczy owoc


A konkretnie - czerwona pitaja. Owoc kaktusa, wyróżniejący się delikatnym białym miąższem z maleńkimi czarnymi nasionami, z zewnątrz otoczony czerwoną, miękką skórką. Wielu porównuje jego smak do kiwi, ale moim zdaniem owoc nie jest aż tak kwaśny. Z drugiej strony jest też mniej słodki, bardziej delikatny w smaku i nie tak soczysty jak kiwi. W Chinach, podobnie jak karambola - często podawany jako deser do posiłków w restauracjach. Pochodzi z Ameryki Środkowej, ale obecnie jest uprawiany także w Azji.

7. Longan


Mandaryńska nazwa owocu oznacza smocze oko ( 龙眼 - lóngyǎn). Wyglądem bardzo przypominający liczi. Z wierzchu pokryty cienką, twardą skorupką, a w środku wypełniony białym, półprzezroczystym, bardzo słodkim i soczystym miąższem. Wewnątrz znajduje się duża, czarna pestka, która również jest jadalna. Chętnie dodawany do syropów, deserów. Owoc dostępny w Południowo-wshodniej Azji, w Europie niestety jedynie w puszkach.

6. Durian


Owoc o wielkiej bulwie, pokryty najeżoną kolcami skórą, co sprawia że niemożliwe jest obranie go bez użycia dużego noża lub maczety. Miękki miąższ duriana wydziela specyficzny, przykry dla człowieka zapach, natomiast smak jest już znacznie lepszy. Durian jest słodki, ale smakuje trochę jak cebula. Występuje w Azji, a najbardziej popularny jest w Tajlandii i Wietnamie. Bardzo często używany jest w przetwórstwie - jest m.in. suszony, kandyzowany, powstaje tam też wiele produktów o smaku duriana. Osobiście zbytnio za nim nie przepadam.

5. Yangmei


Po polsku - owoc chińskiego drzewa truskawkowego (prawda że długa nazwa?). Przed spożyciem owoce koniecznie trzeba najpierw sparzyć, dezynfekując je. Natychmiast potem są gotowe do spożycia. Mają słodki smak i są bardzo soczyste. W środku owocu znajduje się pestka. Warto też dodać, że yangmei wchodzi w zęby :) Występuje głównie na południowym wschodzie Chin, skąd pochodzi.

4. Mangostynka


Mangostynka to duża, ciemnofioletowa jagoda, pokryta grubą skórką, wewnątrz której znajdują się cząstki owocu. Owoc mangostanu właściwego jest jednym z najbardziej smacznych owoców Azji. Niestety, bardzo szybko się psuje, dlatego jego transport do innych części świata jest niemal niemożliwy. Bardzo ceniony za walory smakowe. Występuje w Azji Południowo-wschodniej.

3. Rambutan


Dojrzały owoc ma zazwyczaj czerwony lub ciemno-czerwonawy kolor. Jest okrągły i pokryty grubymi włoskami. Skórka owocu jest wystarczająco miękka, by bez problemu rozerwać ją rękoma bez potrzeby używania żadnych narzędzi. W środku owoc wygląda niemal identycznie jak liczi i longan - jasny, szklisty miąższ otula umieszczoną w samym środku czarną, twardą pestkę. Smak rambutana jest bardzo słodki, a sam owoc soczysty, dlatego często jest puszkowany i eksportowany. Rośnie m.in. w Chinach, Tajlandii, Malezji.

2. Jabłko budyniowe


Owoc o zielonej skórce, teksturą przypominającą wypukłe łuski. Po otwarciu owocu w środku znajduje się słodki, biały miąższ oraz niejadalne, czarne nasiona. Oprócz Południowo-wschodniej Azji, występuje również w Australii i Afryce.

1. Tamarynd


Owoce tamaryndowca wyglądem przypominają ogromną fasolę strąkową. W jego środku znajduje się jadalny miąższ oraz nasiona. Tamarynd jest wszechstronnie wykorzystywany, nie tylko w kuchni, gdzie jadany jest na surowo, suszony, dodawany do potraw, ale także do farbowania płócien, wytwarzania biżuterii, a drewno tamaryndowca jest wysoko cenione za swoją barwę oraz bardzo wytrzymałe i odporne na szkodniki.

foto: internet
źródła: własne, wiki, 1, 2